LinkedIn: virtuele droom of werkelijkheid?

Ik zit te broeden op een pakkende eerste zin van mijn eerste blog en u begrijpt: het wil niet lukken. Totdat mijn oog valt op een quote op de ondernemersscheurkalender naast mij op het bureau: “Elke droom heeft het recht werkelijkheid te worden” en denk:”dit zou bedacht kunnen zijn door de oprichter van LinkedIn ”. Ik kan me zo voorstellen dat deze meneer (of mevrouw) vast een droom had toen hij dit wereldwijde zakelijke netwerk in zijn brein ontstond. En als hij het niet had dan heb ik er nog wel een paar:

Wat dacht u van: binnen 2 jaar 10 miljoen mensen uit alle landen, beroepsgroepen, leeftijden etc. met elkaar in contact brengen? Of deze: Presidenten, ministers, staatshoofden allemaal op LinkedIn.

Dit blog gaat over zogenaamde ´virtuele´ contacten. En virtueel tussen haakjes omdat nog steeds hele volkstammen van mening zijn dat virtuele netwerken zoals LinkedIn, Twitter, Facebook en niet te vergeten Hyves niet voor echt contact tussen mensen zou zorgen, laat staan dat het zakelijk interessant is.

Grofweg hebben deze netwerken elk hun eigen doelgroep. Hyves is een netwerk dat groot is onder jongeren en speelt zich grotendeels af in het privé leven van de ‘vrienden’. LinkedIn is een zakelijk netwerk. In beide netwerken ken je over het algemeen de mensen met wie je vriend of gelinked bent. Twitter is het netwerk waarin vooral kort nieuws gedeeld wordt met vreemden.

Facebook is een mengvorm van Hyves en LinkedIn.

Hyves ontstaat eigenlijk vanuit echt contact, vrienden, schoolvrienden, familie, kennissen, vervolgens wordt gehyved en kun je alles kwijt wat je maar aan je Hyvesvrienden kwijt wil. Van foto’s tot blogs, belangrijke en onbelangrijke zaken.

Overigens is het wel interessant om te melden dat Hyves niet alleen voor de privé chitchat is maar ook heel goed zakelijk gebruikt kan worden. Mijn bedrijf heeft bijvoorbeeld (jonge) mensen gevonden via Hyves die graag tijdelijk naar Zuid Afrika willen om te werken. Op een gegeven moment kregen we 40 aanmeldingen per dag. En ook een ex collega van mij doet zaken door Hyves. Hij heeft namelijk een blog met korte verhalen op Hyves. Dit vond een uitgever zo interessant dat hij deze verhalen uitgegeven heeft in een boek. Deel twee komt over enkele weken uit.

Anders ligt het bij LinkedIn. Dit is echt een zakelijk virtueel netwerk. Alhoewel, het is maar hoe je het gebruikt. Over het algemeen zijn bekenden: collega’s, ex collega’s, studiegenoten, vrienden, zakelijke contacten. Met enige regelmaat zoek ik in de contacten van degenen met wie ik gelinked ben naar nieuwe contacten. Dit vergt soms enige creativiteit cq brutaliteit. Zo heb ik laatst een griffier uitgenodigd met de boodschap: Ik zag je naam staan bij die en die en ik ben bezig met een cursus die interessant voor je is. Bovendien ben ik nog niet gelinked met een griffier. En ja hoor twee uur later waren we gelinked. Vervolgens heb ik telefonisch contact opgenomen en zijn we ‘echt’ in contact.

Of ik kom een ex collega tegen met wie ik, nadat ik via LinkedIn contact gekregen heb, ergens in het land ga lunchen. Soms levert dit inderdaad een nieuwe opdracht op en zo niet dan heb ik gezellig gelunched en zijn we weer bijgekletst.

Maar ook het zoeksysteem van LinkedIn is zeer uitgebreid. Ik voer bedrijfsnamen van klanten in en zie gelijk wie op LinkedIn zitten, vervolgens is de stap om ze uit te nodigen klein.

En als het een virtueel netwerk zou zijn dan zou het hierbij blijven. Beetje contacten afspeuren, linken, laten weten waar ik mee bezig ben en af en toe eens kijken hoeveel mensen ik al ‘verzameld’ heb. Dat kan, maar de kracht van LinkedIn is dat in korte tijd een heleboel mensen bereikt kunnen worden met bijna één druk op de knop.

Een mooi voorbeeld is de Groningen Open Coffee Club. Deze is begin 2009 gestart door mijn echtgenoot. Hij kreeg via Twitter (hij wel, zie hieronder) een berichtje over een Open Coffee Club in Utrecht. Hier kwamen een aantal mensen uit de grafische wereld 1x per maand bij elkaar om koffie te drinken en bij te kletsen. Hij vond dit zo leuk dat hij dezelfde dag de Groningen Open Coffee Club oprichtte. Via LinkedIn is hij online gegaan en heeft de mensen in zijn netwerk uitgenodigd. Om een lang verhaal kort te maken, op dit moment zijn er meer dan 1100 leden en zijn er elke maand 100 of meer LinkedInners die samen ‘in het echt’ met elkaar praten en contact leggen. En niet te vergeten ook concreet zaken met elkaar doen.

Dus virtueel ja en gevolgd door daadwerkelijk contact.

En dan is er nog Twitter. Nu moet ik iets bekennen, ik ben geen Twitteraar om de doodsimpele reden: ik weet niet hoe het werkt! Maar ik droom er wel van. Om te weten wat er in de Tweede Kamer gebeurt, of op de hoogte te zijn dat Paul de Leeuw zijn kinderen naar school brengt en het is natuurlijk altijd interessant om te weten dat het in Jipsingboermussel sneeuwt. Oke, elke droom heeft recht om werkelijkheid te worden, laat ik dan maar eens voor de mijne gaan. U hoort van mij.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *