Anticyclisch investeren

Tijdens mijn studie bedrijfseconomie aan de RuG werd ik overspoeld met macro-economische modellen, waaronder diverse conjunctuurgolven, waarvan de zgn. juglar “dé conjunctuur” aangaf met golven van zo’n 5 tot 10 jaar en de zgn. Kondratieff de lange termijn groei (met versnellingen en vertragingen in golven van zo’n 60 jaar) van de welvaart. De trend van de Kondratieff vormt aldus de lange termijn trap naar boven en de juglar slingert hier als een sinusoïde omheen. Ook werd ons onderwezen dat het handig is om investeringen te plaatsen wanneer de conjunctuur laag is, omdat investeringen tijd nodig hebben en je op die manier op tijd zou zijn om hier ten volle van te profiteren op het moment dat de conjunctuur weer omhoog zou gaan: anti-cyclisch investeren heet dat. Tot zover de droge kost.

De Kondratieff volgend, zouden wij ons momenteel in een winterperiode bevinden: er zijn steeds minder mensen steeds minder lang actief, de prijzen van de eerder duur geworden grondstoffen en consumergoods laten deflatoire trends zien en het financiële stelsel kraakt. Ook socio-economisch zie je de voorspelde verharding in de maatschappij, spastische regelwoede van de regering en opkomend religieus extremisme. De winter is echter ook een periode van schoning. Rotte plekken worden weggesneden, de bereidheid om deel te nemen aan het arbeidsproces neemt toe en innovaties krijgen alle kansen.

Als we zien dat de conjunctuur laag is en ook de lange termijn trend stagneert of zelfs een (klein) dal laat zien, lijkt het dan ook verstandig om te investeren. De overheid wil dat ook, waarschijnlijk omdat zij qua gedachten nog steeds krampachtig probeert vast te houden aan een periode van voorspoed (we willen terug naar de herfst), mogelijk ook omdat (sommigen) gelukkig het voorjaar in hun hoofd hebben. Hoe dan ook: lof!

Maar dan? Dan lopen we vast in die zelfgecreëerde stroperige regelbrij, nu eens in het kabinet, dan weer (zoals nu met de noodwet) in de senaat. Met als gevolg? De overheid investeert onvoldoende in de economie. Zo blijft hier in het Noorden geld voor wegen en scholen in kas en laat men de Blauwe Stad het liefst braak liggen. Of erger nog: de overheidsinvesteringen komen straks los in de volgende hoogconjunctuur: schande!

Dan moeten we het nu zelf maar doen! Ondernemers moeten investeren in productontwikkeling, productiecapaciteit en innovaties. Tja, gelooft u het? Om me heen hoor ik het woord “anticyclisch” eigenlijk nooit meer, terwijl dat in de hoogconjunctuur nog een toverwoord was en de ondernemers die het licht wel zien, krijgen te maken met banken die minder makkelijk, minder en met hoge opslagen geld uitlenen.

O.K. dan gaan we het halen bij de particulier.. Maar die is door de perikelen op de beurzen, bij de banken en beleggingsinstellingen ook al verlamd geraakt en vangt over zijn bij meerdere banken gestalde geld 2% rente.

Ik zou eigenlijk van de daken willen schreeuwen en dat doe ik dan ook: Allemaal terug naar de schoolbanken, snel de theorie opfrissen en vooral investeren in de economie, in vastgoedproducten, maak meer procenten met die spaarcenten, ga ervoor, hard werken, huizen kopen, (bewust) consumeren, en investeren in onze toekomst. Doe net als in China, Vietnam en Australië waar ze al in de lente zijn aanbeland!

En moet ik ook iets roepen naar de overheden? Hou op met het betuttelende gedrag, trek een staalborstel door de regelbrij, opdat de ondernemers weer kunnen ondernemen, en – vooruit dan maar – régel dat de salarissen betaalbaar blijven, meer mensen in het arbeidsproces worden betrokken en dat bonussen van ambtenaren en staatsgesteunde financiers niet aan de orde zijn in de winter of aan het begin van de lente, faciliteer innovaties en de benutting van kennis. Oh ja, en zorg dat in het onderwijs economie en ondernemerschap verplichte vakken worden.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *