De verliezers hebben gewonnen

Heeft u dit ook de laatste weken. Dat er even helemaal niets is veranderd. Dat ze je vragen “hoe gaat het” en dat je eigenlijk alleen maar kunt zeggen “Nou, eigenlijk precies hetzelfde als vier weken geleden.” Laten we teruggaan naar het begin van de maand maart 2010. We schrijven woensdag 3 maart, het was even spannend op het Stadhuis. Dit is het altijd bij verkiezingen en ze maken er in Groningen altijd een mooie show van. Voor mij is het een soort vierjaarlijks feuilleton met het nodige aan drama. Ik vind dat ze dit wel goed doen.

Zoals gebruikelijk vindt de ontknoping plaats in de oude raadszaal waar toekomstige ex-wethouders op het centrale scherm naar verkiezingsuitslagen staren alsof ze de dood in de ogen zien. Wijk voor wijk wordt hun graf verder uitgediept. Ik zie de rode blosjes van Jannie, het zuinige mondje van Karin en stel vast dat Frank niemand tussen zichzelf en het grote scherm duldt alwaar de verkiezingsnederlaag van het pluche zich live ontvouwd. Klaar voor de vrije val voorover.

De verkiezingsuitslag vind ik zelf nooit zo interessant. In feite heb ik die altijd wel in de peiling. Het zal ook wel meespelen dat ik als ondernemer zelf verantwoordelijk ben voor mijn succes. Mijn plannen gaan door, ongeacht welke uitslag dan ook. En ze gaan ook wat langer mee dan een vierjarenplan op het Stadhuis. Wel denk ik er bij nieuwe verkiezingen over na hoe de poppetjes gaan dansen. Ik lever altijd mijn maatschappelijke bijdrage en dan wil ik weten met wie ik te doen krijg.

Het is moeilijk voor het zittende pluche om afscheid te nemen van het stadhuis. Ben je eenmaal opgeklommen naar de wethouderspositie, dan ben je toch ook een beetje een werkloze in opleiding. Bij sommigen uit zich dit in een bijtend grote vastberadenheid om te blijven zitten. Er schijnen nu zelfs wethouders te zijn die zeggen dat ze alleen tussen zes planken uit het Stadhuis zijn te krijgen. Weer anderen bouwen een mausoleum.

Nu we het toch over het Forum hebben. Met enorme bezuinigingen in aantocht –in Groningen zijn bezuinigingen altijd in aantocht, net als Sinterklaas– vraag ik mij als ondernemer af hoe het gaat met “de megaprojecten van voor de verkiezingen”. Het geld voor het Forum is er nog steeds niet. Je kunt toch niet met de ene hand fors bezuinigen en met de andere hand vorstelijk uitgeven? Helaas geldt dit wel voor ondernemers en niet voor de politiek. Dit schijnt overigens wel het moment te zijn om even net te doen alsof. Ingegeven door bepaalde berichtgeving proef ik in de Groningse formatieweken een sfeer van dat we over alles nog maar eens moeten nadenken.

Ik proef ook een vals nasmaakje. Want ik weet hoe de poppetjes werkelijk dansen. Ziet u het zelf ook op de foto? Het is 4 maart 2010. Links spreekt onze nieuwe burgemeester tot Karin, dat er leven is na de dood. Terwijl rechtsboven kroonprins Frank met de wegzwijmelende Betty een Sneeuwwitje doet. Maar dan andersom want beet Betty vorige week niet in de zure appel?

Zitten dezelfde regenten straks weer op de troon? Komt er nu een Gronings kabinet dat de prioriteiten wel helder heeft? Dat laatste moet ik toch wel met een korreltje zout nemen. Eerst zien en dan geloven. Ik laat me niet zomaar door Frank de Vries uit het centrum van de macht kussen. Zeker niet nu de verliezers hebben gewonnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *