Ich habe es nicht gewusst

In mijn vorige blog heb ik u al verteld dat ik me sinds kort ondernemer mag noemen, en dat ik in het verleden werkzaam ben geweest bij een van de vier overgebleven grote accountantskantoren. Wat ik u niet heb verteld, is dat ik als universitair docent ben verbonden aan de plaatselijke universiteit. Binnen de accountancy opleiding probeer ik studenten iets bij te brengen over interne beheersing. Wat dat nu precies is, doet er niet zo toe. Mijn schoonvader zegt altijd “n minsk is gain eerappel”, hij was z’n hele leven dan ook bakker. En dat is nu precies de kern van mijn betoog.

Afgelopen week gaf ik een college in het kader van ‘een dag student’. Een dag student biedt scholieren en aankomend studenten de mogelijkheid om van dichtbij mee te maken hoe het is om straks student Accountancy te zijn. Nog even voor de duidelijkheid, ik ben zelf geen accountant maar IT-auditor van beroep. Nu vraagt u zich natuurlijk af wat dat nu weer is, een IT-auditor. Laten we voor het gemak maar even zeggen dat een IT-auditor de accountant van het informatiesysteem is.

Ik begon het college met de vraag, “Wat doet een accountant?”. De antwoorden verschilden nogal van elkaar. De een zei, “de accountant geeft advies”, de ander zei “de accountant controleert alles”, en weer een ander zei “de accountant voorkomt fraude”. Boeiend nietwaar? Weet u het antwoord? Ik heb het antwoord toegelicht aan de hand van een rollenspel: “Hallo meneer, ik ben een accountant”, “Dag mevrouw, ik ben een klant, wat kunt u voor mij betekenen?”. “Ik bied, u zekerheid”, zei de accountant. “Mag het een onsje meer zijn?”, vroeg de klant. Juist ja, de accountant verkoopt zekerheid. Primair biedt de accountant zekerheid over de jaarrekening van een organisatie maar de accountant kan ook over allerlei andere zaken zekerheid bieden.

Absolute zekerheid? Nee, een accountant geeft een redelijke mate van zekerheid maar geen absolute zekerheid. Er zijn allerlei redenen waarom een accountant a la Simonis kan zeggen ‘Ich habe es nicht gewusst’ . Organisaties of mensen kunnen bijvoorbeeld bewust informatie achter houden om de boel te bedonderen. Jammer genoeg wijst de praktijk uit dat de accountant, vaak gedreven door commerciële belangen, ook niet helemaal zuiver op de graat is. Toen ik de scholieren en aankomende studenten vroeg “Mag je als accountant de jaarrekening van een bedrijf controleren waarin je zelf een aanmerkelijk belang hebt?”, luidde het antwoord “Het zal wel niet, maar je kunt altijd je aandelen onderbrengen bij een vriend of verre familie”.

Je vraagt je wel eens af, waar ging het mis?

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *