Het net sluit zich rond de zwartspaarder

Alhoewel het woord zwartspaarder te pas en te onpas in de media wordt gebruikt, is het nog niet in de Van Dale opgenomen (wellicht wordt het hét woord van 2010?). Lange tijd was de zwartspaarder iemand die op sympathieke wijze verzet bood tegen de grijpgrage lange arm van de Belastingdienst. De kredietcrisis bracht dit beeld aan het wankelen. De zwartspaarder zorgt namelijk voor minder belastingopbrengst voor de Nederlandse schatkist. En dat kunnen we in tijden van crisis niet gebruiken. Demissionair Minister van Financiën Jan Kees de (Zwartgeld) Jager maakt handig gebruik van dit negatieve sentiment en drijft met een uitgekiend media-offensief langzaamaan de zwartspaarder in het nauw.

Inkeren of blijven zwijgen?
Uiteraard wil De Jager met allerlei maatregelen bereiken dat zwartspaarders er voor kiezen hun vermogen bekend te maken. In nieuwsbrieven van het Ministerie en interviews met De Jager zelf wordt dit beleid tegen zwartspaarders uitgebreid toegelicht. Feit blijft dat de zwartspaarder twee keuzes heeft: of zijn vermogen bekend maken aan de Belastingdienst (het zogenoemde inkeren) of het vermogen verborgen blijven houden. Kiest de zwartspaarder voor de laatste optie, dan dreigt altijd het risico gepakt te worden met navorderingsaanslagen en boetes tot gevolg.

Beleid: schot hagel
Onderdeel van het beleid van De Jager is dat Nederland verdragen sluit met belastingparadijzen om inlichtingen over buitenlandse rekeningen te krijgen. Ook krijgen tipgevers een flinke vergoeding (denk aan een paar ton) van de staat voor informatie over buitenlandse bankrekeningen. Klikken loont dus!

Daarnaast heeft De Jager de boete voor het verzwijgen van vermogen verhoogd van 100 naar 300%. Een zwijgende zwartspaarder wordt dus harder aangepakt dan voorheen.

Ten slotte heeft De Jager de zwartspaarder onder tijdsdruk gezet door te bepalen dat vanaf 1 januari 2010 in principe niet meer boetevrij kan worden ingekeerd. De boete is vanaf deze datum 15%, en wordt vanaf 1 juli 2010 30%. In het verlengde daarvan heeft De Jager ook aangekondigd dat de inkeerregeling in de periode 2010-2012 waarschijnlijk geheel zal verdwijnen.

Schrikbewind effectief?
Zoals blijkt schuwt de Jager een potje bangmakerij zeker niet. Of deze tactiek werkt, kan worden betwijfeld. Uit onderzoek is gebleken dat dreiging met boetes de meeste zwartspaarders koud laat, maar dat zij wel gevoelig zijn voor sociale en morele druk. Zwartspaarders schijnen bijvoorbeeld eerder geneigd te zijn in te keren als veel andere zwartspaarders daartoe ook besluiten (als één zwart spaarvarken over de dam is…) of de publieke opinie zich tegen hen richt. Toch heeft de aankondiging dat inkeren vanaf 1 januari 2010 niet meer boetevrij kon in de laatste dagen van 2009 geleid tot een stijging van het aantal inkeerders tot 500 per dag (in totaal zijn in 2009 8.293 personen ingekeerd). Wellicht dat de angstpolitiek toch werkt?

Topje van de ijsberg
Helaas voor De Jager wordt vermoed dat deze inkeerders (in 2009 samen goed voor 2 miljard euro) maar het topje van de ijsberg zijn. Naar schatting staat er nog een bedrag van 60 miljard euro aan zwart geld op buitenlandse bankrekeningen dat aan Nederlanders toebehoort en volgens sommigen is dit zelfs nog een voorzichtige schatting.

De Jager zal dus een tandje bij moeten zetten om de strijd tegen de zwartspaarder te winnen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *