De echte crisis moet nog komen

Gisteren bracht ik mijn vaste uitgaven in beeld. Ik heb het niet zo slecht. Een eigen vrijstaand huis, een fantastische vrouw en 4 schatten van ondeugende kinderen. Zonder eten, vakantie en cadeautjes bleek ik al meer dan 3000 euro per maand te besteden aan wonen, verwarmen, autorijden, sporten, verzekeren enzovoort.

Gelukkig ben ik pas 42 en hoogopgeleid. Dankzij mijn vaardigheden ben ik in staat mijn inkomen te sturen. Soms moet ik nu extra uren draaien om de financiële uitdagingen over twee maanden op te lossen.

Toen ik onze uitgavenpatroon met mijn vrouw besprak kreeg ze spontaan medelijden met een heleboel medemensen. Hoe kunnen zij fatsoenlijk leven? Het antwoord op deze vraag luidt volgens mij: erg moeilijk.

Op 1 januari 2011 zijn de accijnzen op brandstof en energie wederom verhoogt. De gemeentes volgen met lokale belastingen en de zorgverzekeraars doen er rustig een schepje boven op. Wist u dat in 10 jaar tijd de energieprijzen bijna 100% zijn gestegen? Waarschijnlijk gebeurt hetzelfde met de zorgkosten.

Hoe komt dit toch?
Nederlanders vinden dat ze overal recht op hebben. Met 65 jaar stoppen met werken, recht op een AOW uitkering en recht op goede gezondheidszorg,recht op autorijden, recht op sporten, recht op vakantie, en zo nog veel meer rechten.

Sinds de jaren ‘ 40 van de vorige eeuw zijn we gemiddeld 7 jaar langer gaan leven. Dit komt onder meer door verbeteringen in de gezondheidszorg, geneeskunde en voeding. Sinds deze periode zijn we niet langer gaan werken. De kosten van de gezondheidszorg zullen de komende jaren enorm gaan stijgen. De babyboom vlak na de oorlog in combinatie met een geboortedaling in de jaren 60 en 70 heeft een enorme vergrijzing tot gevolg. De vraag is wie deze kosten gaat betalen.

Politici komen nooit op het pluche als zij met voorstellen komen mensen tot hun 70ste te laten werken. En omdat zij toch op het pluche willen zitten komen zij met halfslachtige maatregelen mensen een jaar langer te laten werken. Dit kan toch nooit goed gaan?

Mensen die niet meer werken zijn niet in staat hun inkomen te sturen. Door de steeds maar toenemende kosten hebben zij dus steeds minder te besteden. Ook zullen pensioenen mogelijk niet meer waardevast blijken. Dit leidt tot minder consumptie, dus tot minder productie. De groep werkenden zullen een steeds groter deel van de kosten moeten dragen, evenals bedrijven. Productiebedrijven zullen door deze hogere kosten en een lagere productievolume hun heil gaan zoeken in lage lonen landen.

Fundamentele vragen

De bevolking moet zich om tegemoet te treden aan deze problemen een aantal fundamentele vragen gaan stellen, bijvoorbeeld:

  • Heb ik recht om te stoppen met werken op mijn 65ste?
  • Heb ik te allen tijde recht op gezondheidszorg? Moet een patiënt van 80 jaar nog worden geopereerd aan darmkanker?
  • Als ik voldoende geld heb verdiend, heb ik dan recht op een AOW uitkering?

Tijdens het eindejaarsdiner van ons bedrijf raakte ik in gesprek met een werknemer van Poolse afkomst. Polen zijn onze rechten niet gewend en zij sprak verontwaardigd over de arrogante houding van Nederlanders. Wie daar niet werkt, heeft helemaal niets.

De verzorgingstaat in Nederland lijkt van voorbijgaande aard. Laat ons hier maar eens over nadenken.

De echte crisis moet nog komen.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *