De ‘verdomming’ van Nederland!

Vroeger, toen ik nog jong en naïef was, keek ik op tegen mensen waarvan ik dacht dat zij meer wisten dan ik. En dat waren er nog al wat. Docenten tijdens mijn studiejaren, ambtenaren die al jaren bezig waren met onderwerpen waar ik als jong raadslid maar één keer per vier jaar mee te maken kreeg, leidinggevenden die mij wisten te vertellen hoe ik me wel en niet gehoorde te gedragen in een organisatie en ga zo maar door.
Langzamerhand werden echter al mijn illusies aan diggelen geslagen. Docenten hielden hun vakkennis niet bij, sommige ambtenaren waren al zo lang bezig met hetzelfde onderwerp dat het een blinde vlek was geworden en autoriteit verdroeg ik al helemaal niet.

Maar toch zijn mijn verwachtingen toch nog veel te vaak te hoog gespannen. Laten we ons nu eens beperken tot de hedendaagse politici. Ik wil geïnspireerd worden, ik wil gevoed worden door hun kennis en visie op de toekomst van ons land. Ik wil dat ze mij kunnen uitleggen hoe ik dat wat vandaag gebeurt, moet plaatsen in een lange termijn visie.

Ik wil niet voortdurend geconfronteerd worden met de waan van vandaag. Het blussen van brandjes, het individualiseren van grote ontwikkelingen waardoor het lijkt of het over mij gaat wat in werkelijkheid echt niet zo is. Henk en Ingrid bestaan niet. We zijn niet meer een landje net als Remy, die alleen op de wereld is. Daarvoor zijn die dingen waar wij momenteel mee geconfronteerd worden veel te groot geworden. Wij kunnen ons niet meer verschuilen achter onze eigen grenzen. Ik wil niet dat politici, ons, de inwoners van dit land behandelen alsof ons voortdurend moet worden verteld dat zij het beste met ons voor hebben.

Dit land heeft behoefte aan politici die zich de vaardigheid eigen maken om dingen zo inzichtelijk te maken dat velen van ons weer begrijpen waar we met dit land naar toe gaan. Simpel is niet het zelfde als dom. Duidelijk is niet hetzelfde als de halve waarheid. Natuurlijk wordt de wijze van uitleggen gekleurd door de ideologie van de uitlegger. Dat is prima, maar plaats dat wat we nu meemaken wel in een breder perspectief.

Een voorbeeld: ik begin niet over hypotheken of gezondheidszorg. Neem Griekenland. Ik weet op dit moment van schrijven, 20 juni, niet wat de beste oplossing is. Maar ik weet wel dat Griekenland helpen of niet helpen beide grote gevolgen heeft die wel degelijk iets verder gaan dan het maar weer invoeren van de drachme of de gulden. En ik hoop dat er heel gauw een aantal politici opstaan die ons dat nu even goed gaan uitleggen. Zodat we het allemaal weer snappen!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *